De ochtend breekt opnieuw aan met krakend ijs op het gras. Steriel, vrij van ziektekiemen, zo voelt het althans voor de overlevenden. Eeuwen later zal de schade en het verlies gedocumenteerd worden. Naties, werelden zijn ontwricht door een onzichtbare hand, de hand van God, of toch door een andere zondebok?
Haat, onbegrip en angst worden als een zwarte mantel over de wieg van onze huidige maatschappij gespannen.
Nieuwe kansen, een nieuw begin, maar wel traag van begrip. Het continent groeit, bloeit en verbetert zichzelf. Trial and error, zo werkt de Natuur, waar sommigen van ons nog steeds deel van uitmaken.
Geheugen boezemt angst in en geschiedenis is een collectieve herinnering die ons leert dat vooruitgang een hoogtepunt bereikt, na catastrofe.
« Clive en Clivia leven voort
Achter de wolken »
« Clive en Clivia leven voort Achter de wolken »
Maatschappij, Mensen
Pro memoria
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Clive en Clivia leven voort Achter de wolken »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties