Schrijf mee!
« »

Communicatie, Maatschappij, Mensen

Opkomen

27 april 2012 | 120w | Pien Laagvlucht | 2 |

Voor me in de rij stond een lange magere jongen. Twintig jaar geleden had hij zich zo kunnen laten afkeuren, nu stond hij hier vrijwillig. Ik was nieuwsgierig naar zijn verhaal. Was het er met de paplepel ingegoten, overgedragen van generatie op generatie. Ging hij alleen voor de spanning, of hoopte hij daar wat goeds te kunnen doen.
Thuis was ik uitgebreid ondervraagd over mijn motivatie. Bij de keuring nog een keer. Pas vanmorgen toen mijn zusje met betraande ogen afscheid nam was het me duidelijk geworden, ze was zo klein, zo kwetsbaar als ik ook was geweest.
Ik bekeek mezelf in het raam, het hoofd geschoren, de kisten, het groen, stoer en sterk, mij zouden ze niet meer pakken.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Pien Laagvlucht of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »