Ga je mee naar boven, ik wacht hier op jou.
Hier, onder de warme dekens, wars van de oorlog van de wereld, bouwen wij een picknick.
We knutselen een hutje, we knuffelen elkaar.
Houd me vast en maak me warm.
We praten en we lachen, we spelen hier ons spel.
Het is zo lang geleden, en toch, ik weet nog..
Weet je nog hoe het was?
De kussens in onze nekken, het babbelen met z’n twee.
Heel tevreden, heel alleen te saam.
Tussen zoentjes en een grapje slaat de regen op het dak,
en jij zei dat we in een boot op zee, een schip in de golven …
Je maakte een loeiend geluid van wind.
Kom mee naar boven teddybeer.
« Golf
Crematie, einde van de relatie. »
« Golf Crematie, einde van de relatie. »
Poëzie
Onder de dekens
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gerben Oebele of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Golf Crematie, einde van de relatie. »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Heel tevreden.
Dutch oven 😛