Schrijf mee!
« »

Familie, Liefde, Mensen

Nieuw leven

12 januari 2012 | 120w | Defrysk | 4 |

De baby wordt vastgehouden door een blije tante.
Voortdurend hoor ik: “Wat is ze toch klein, je vergeet zo vlug hoe klein ze ook alweer zijn.”
Ik knik instemmend en glimlach vriendelijk naar degene de opmerking maakt.
De baby slaapt inmiddels op de hartslag van een wiegende tante.
De dames voeren gesprekken over uitscheuren, inknippen en weeën.
Ik besluit me af te sluiten voor de kraampraatjes en kijk naar de baby.
Mijn zoon ook zo klein is geweest.
Ik herinner me nog hoe trots ik was.
Ik neem dat heerlijke gevoel nog even in me op.
Ik sla het aanbod om de baby even vast te houden vriendelijk af.
Want deze baby is véél kleiner dan ik me kan herinneren.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Defrysk of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »