Schrijf mee!
« »

Familie, Mensen

Nachtdienst

16 september 2012 | 120w | G.J. van Gisteren | 2 |

“En nou is het afgelopen!” Jankende kinderen en de schelle stem van mijn vrouw die ze in niet mis te verstane woorden duidelijk maakt dat ze stil moeten zijn. Ik doezel weer in.

”kadeng!” Ik zit recht op in bed. Hard gevloek, een pan is van het aanrecht gedonderd. Stilte, rust… slaap.

“Drup… drup”, een kraan lekt. Geërgerd trek ik het dekbed over mijn hoofd en probeer weer in slaap te komen.

“Bonk!” Buiten schoppen mijn zoons een bal tegen de garagedeur aan. Gehaaste voetstappen, de voordeur opent, een schreeuw: “Ophouden! Papa slaapt!” Lamlendig sta ik op en slof naar de keuken. Mijn vrouw vraagt: “Moet jij niet slapen schat? Straks ben je weer gebroken als je moet gaan werken.”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van G.J. van Gisteren of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »