Schrijf mee!
« »

Natuur, Poëzie

Klein, maar dodelijk

19 januari 2012 | 107w | Shana | 3 |

Met mijn blote voeten op het glas. Oppassen voor de slakken. Want die zijn breekbaar. Net als gras. Haaienvinnen aan de horizon. Jachtseizoen geopend. Grote hoogte. Diepe val. Luchtballon. Ik zigzag van links naar rechts, dan voel ik mij beter. Complexer. Constanter. En zoveel completer. Met mijn vingers schaar ik af wat uitsteekt. Lekker kort. De zon komt op. Ik voel hoe zij haar UVA over mijn huid uitstort. Doffe dreunen. Vleugels in mijn hoofd. Met zout het lekkers. Gekookt, gebakken, dan wel gestoofd. Ik ritsel verder. Met mijn blote voeten in het glas en op gehoor. Een glimp van slakkenlijkjes. Kijk. Ik trek een zogeheten slakkenspoor…

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Shana of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »