De zon schijnt in mijn gelaat en genietend van de laatste warme herfstdag wacht ik in een lange rij, soms twee passen vooruit schuifelend. Iedereen hier heeft een beoordelingsoproep gekregen. Zenuwachtig kuchend kijkt de man voor mij schichtig om zich heen. Plotseling stapt hij uit de rij en vlucht weg. Verbaasd denk ik: Waar denkt hij heen te vluchten? Het is maar goed dat we allemaal gechipt zijn, anders zou het voor iedereen onleefbaar worden.
Mijn eerste beoordeling op mijn veertigste had ik glansrijk doorstaan maar nu ik vijftig ben heb ik niets meer toe te voegen. Mijn beoordeling zal dan ook negatief zijn. De gevluchte man wordt zonder beoordeling getermineerd en dat is maar goed ook. Ordnung muss sein.
Recente reacties