Als het knikkerseizoen aanbrak vroeg ik mijn moeder altijd om wat geld om knikkers te knopen. Ik kocht dan een netje met een stuk of twintig van die prachtige, kleurige glimmers.
Op het schoolplein werd ik dan omringt door een schare aasgieren die opeens met me wilden spelen.
Knikkeren wilden ze. Mijn knikkers wilden ze.
Vereerd met zoveel aandacht zei ik dan natuurlijk ja.
Mijn knikkerspel was vergeleken met iedere andere leerling ronduit slecht. Mijn klasgenoten waren bijzonder goed op de hoogte van mijn onhandigheid. Meestal was ik al mijn knikkers binnen vijftien minuten kwijt aan het spel dat knikkeren heet.
Dan werd ik gedegradeerd tot toeschouwer en bewonderde ik de aasgieren die mijn knikkers zo snel afhandig hadden gemaakt.
« Paardengriep
voor((h)(j))aar »
« Paardengriep voor((h)(j))aar »
Mensen, Sport
Het spel om de knikkers (Aasgieren)
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Defrysk of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Paardengriep voor((h)(j))aar »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties