Schrijf mee!
« »

Communicatie, Maatschappij

Desillusie

6 november 2012 | 120w | Lijmstok | 6 |

Als ik met mijn benen languit op de bank hang en mij de arrogantie permitteer om via de beeldbuis het wereldnieuws te consumeren, kom ik pas na het insturen van mijn eerdere bijdrage tot het besef dat driekwart van de aarde reeds in een dystopie verzonken is.

Dolgelukkig had ik mijn penvriendin in Noord-Korea nog op de hoogte willen stellen van mijn sprankelend innovatieve inzending.

Ook mijn Syrische neef en Iraanse schoonmoeder had ik middels een hippe tweet kennis willen laten maken met mijn schrijfsel.

Maar de moed zonk me in de schoenen. Wat zal ik de wereld nog vertellen over ellende en misère? Mijn eindeloze pogingen om een wrede samenleving voor te stellen, verbleken bij het harde mondiale verdriet.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Lijmstok of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »