‘Het mag als bekend worden verondersteld (voorondersteld?) dat de mens een veelzijdig wezen is...’
Moeizaam probeer ik iets moois te maken van de opdracht, wetend van de nauwgezetheid waarmee de leraar de werkstukken controleert.
Is de eerste zin niet te hoogdravend?
Of is het juist beter met literaire perfectie te overdonderen?
‘De mens; veelzijdiger wezen is er niet hoewel enkele exemplaren het tegendeel lijken te bewijzen.’
Hm, niet erg bevredigend.
Ik dub.
De genoemde perfectie is me niet gegeven maar onderhoudend schrijven moet toch mogelijk zijn? Misschien maakt een Latijnse term meer indruk?
Probleem is bovendien dat er over ‘De Veelzijdige Mens’ zoveel te vertellen valt, teveel.
Laat ik het dan maar kort houden.
‘Omnia vanitas.’


Recente reacties