Die goeie ouwe bakelieten telefoon. Dof en zwart. Lekker zwaar. Ratelende kiesschijf. Het hele huis zinderde als de telefoon bij ons ging!
De telefoon hing bij ons in de hal. Naast de spiegel. En eronder een stoel.
Daar kon je op je gemak even bellen. Met de dokter. Of de winkel. Of met iemand anders die een telefoon had.
Zelfs mijn kleine zus stoorde me nooit als ik de telefoon gebruikte. Want het voordeel van een bakelieten telefoon was ook, dat je met een flinke tik van de hoorn iemand het ziekenhuis in kon slaan.
Daar bleven mensen vroeger veel langer liggen door de lagere ziekenhuiskosten. En het ziekenfonds was veel goedkoper.
Maar dat vertel ik je een andere keer.
Grappig stuk!
Opmerking:
dat je met een flinke tik van de hoorn iemand in het ziekenhuis kon slaan.
En niet alleen in het ziekenhuis kon je iemand met die hoorn slaan.
Om duidelijker te zijn in wat je bedoeld valt te overwegen:
dat je met een flinke tik van de hoorn iemand het ziekenhuis in kon slaan.
je hebt gelijk, stijlfoutje. .. En gecorrigeerd.
Wel een leuke fout ;-))
Iets soortgelijks kwam ik vandaag tegen in een stukje op nu.nl over een of ander computerspel: “Een Islamitische gamer legt uit dat binnen de Islam niet is toegestaan om iets over Allah te schrijven in een badkamer.”
@Frank ;-))