Schrijf mee!
« »

Fictie

Apotheose

17 november 2012 | 120w | Bob de Visser | 6 |

Zolang als hij zich kan heugen, streeft de meubelmaker naar volmaaktheid, symmetrie en perfectie. Hij rust nooit, voordat hij echt tevreden is met een zelfontworpen stuk. Zelfkritiek en angst voor zelfgenoegzaamheid zijn allengs als vanzelfsprekend ingebakken.

Zijn vrouw beschuldigt hem regelmatig van autistische trekjes. Diep in zijn hart weet hij, dat zij gelijk heeft. Zijn artistieke belevingswereld zit als een ondoordringbare cocon om hem heen. Aan hen die zijn werk niet waarderen, heeft hij geen boodschap. Hij toetst zichzelf.

Hij weet dat zijn tijd gekomen is. Nog eenmaal gaat hij vlammen. Het moet de apotheose van zijn scheppingsdrang worden: een naar perfectie neigend slotakkoord. De oude ambachtsman beseft dat zijn laatste creatie zowel ordinaal als nominaal een climax moet verbeelden.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Bob de Visser of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »