Schrijf mee!
« »

Communicatie, Mensen

A-technisch

5 januari 2012 | 120w | Theo van Rijn | 6 |

Het is al heel wat jaartjes geleden dat ik de zorg kreeg over mijn beide kinderen. Rijdend in mijn witte Renault 5 leverde ik ze elke ochtend af op school. Op een ochtend hield een van de moeders me staande.
“Weet je dat je achteruitrijverlichting kapot is,” waarschuwde ze me vriendelijk. Ik bevestigde mijn gebrek aan die wetenschap, bedankte haar voor de oplettendheid en reed regelrecht door naar een garagebedrijf.

Toen ik mijn wagen later op de dag weer ophaalde, sprak de garagehouder de voor mij legendarische woorden: “Dit type auto heeft geen achteruitrijverlichting, mijnheer.” Zijn brede grijns sprak boekdelen, toen ik hem bedankte voor de moeite.

De bulderende lach die mij bij het instappen vergezelde, galmde nog uren na.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Theo van Rijn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »