Schrijf mee!
« »

Familie, Liefde

Voor altijd twaalf

11 maart 2011 | 104w | Luza | 0 |

Ik kijk naar hem.
Zoā€™n vertrouwd gezicht en toch een eigen mens. Met hersens waar geheimen in zitten.
Alles in hem lijkt de grens van perfectie op te zoeken. Hij groeit aan alle kanten door, maar blijft in evenwicht. Geen greintje vet, maar ook niet mager. Breed gespierd maar toch nog kind.
Een donkere schaduw begint zich af te tekenen boven de lippen.
De stem is ongemerkt een toontje aan het dalen. Maar hij klinkt hetzelfde, ik hoor de stem van een kind.
Mijn kind.
Ik huiver.
Ik heb hem slechts te leen, maar weet niet of ik me aan die afspraak ga houden.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Luza of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »