Schrijf mee!
« »

Mensen

Sterren

12 oktober 2011 | 120w | Sirolf | 1 |

Diep in de nacht kijkt ze naar de sterren, die fonkeling zo ver weg het heelal onbereikbaar. Op haar rug ligt ze in het nat wordende gras, de dauw slaat voorzichtig neer. Ze voelt zich klein worden, klein en nederig. Ze droomt met ogen open. Van verre planeten en sterrenstelsels, supernova’s en zwarte gaten. Ze neemt zichzelf naar een verre planeet, ze heeft er even rondgekeken daarna door naar de volgende, ze kan ze niet allemaal af niet vanavond, misschien morgen. Een nieuwe dag een nieuwe kans om weer te gaan dromen. Langzaam staat ze op haar rug kleddernat ze loopt naar huis nog een beetje tussen de sterren. Ze stapt in bed en beleefd de reis nog een keer.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Sirolf of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »