Er was eens een suikerkabouter. Hij huurde een kamer bij een reus, die ook verhuurde aan andere magische wezens. De kabouter was eenzaam, want veel van zijn buren wilden hem opeten. In de kelder woonde een duiveltje, die hem uitnodigde voor een feestje. De kabouter kreeg één wens als hij zou komen, in ruil voor zijn ziel. De kabouter twijfelde, maar hij wilde niet meer van suiker zijn. Het feest was heet als het hellevuur, maar er was muziek, eten en veel gezelligheid.
“Ik wens niet meer van suiker te zijn”, zei de kabouter bij binnenkomst. Met elke stap dichterbij smolt zijn lijf wat verder, tot hij nog maar een plasje karamel was.
“Je wens is vervuld”, lachte de duivel.
« Niets is zo onmogelijk als het lijkt
Machteloos »
« Niets is zo onmogelijk als het lijkt Machteloos »
Fictie
De Suikerkabouter
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Marianne of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Niets is zo onmogelijk als het lijkt Machteloos »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Beste Marianne, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie