Het is de hoogste tijd dat ik mijn magnum epos ga schrijven! Het is zaterdagmorgen, acht uur. Ik ben klaarwakker, dankzij dit briljante idee! Het is de hoogste tijd dat iemand van mijn generatie laat zien dat we niet helemaal verloren zijn! High van inspiratie spring ik uit m’n bed, zet een bak koffie en mijn laptop aan. Geen tijd voor triviale zaken als kleding, tandenpoetsen en ontbijt. Marcel Proust, eat your heart out! Als het aan mij ligt, is er geen tijd meer te verliezen. Het onbeschreven virtuele blad verschijnt op het beeldscherm. Waar zal ik eens over gaan schrijven? Een half uur later. De koffie is op. De tijd verdwijnt in ijsberen, vloeken en nagelbijten. Even woorden tellen.
« Handschoenen
Een tien »
« Handschoenen Een tien »
Communicatie, Cultuur
Magnum Epos
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« Handschoenen Een tien »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Inspiratie blijft een apart iets, niets is zo frustrerend als beginnen met een wit vel. Een programma als Darkroom kan trouwens al enorm helpen door het weghalen van alle mogelijke afleidingen.