Op een feestje een gesprek over muziek aanknopen met een vreemde is, in potentie en in bepaald gezelschap, een even gevaarlijke bezigheid als beginnen over geloof of politieke voorkeur. De vreemde in kwestie is in dit geval begin twintig en van het type sjaaltje (we schrijven juli), skinny jeans en verwasssen bandshirt. Hij beschrijft in louter superlatieven een band waar ik, al zeg ik het zelf toch geen onbekende op het gebied van muziek, nog nooit van gehoord had.
Nieuwsgierig geworden naar de ‘allerallerbeste muziek ooit gemaakt’ vroeg ik of hij hun muziek eens kon omschrijven. “Het is echt uniek, het is een soort techno-hardcore met harde gitaren en de zang is een soort gebrul, maar dan toch heel harmonisch”.
« Fries Stoeltje
Kluitje, riet »
« Fries Stoeltje Kluitje, riet »
Cultuur, Mensen
Harmonisch
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Frank of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Fries Stoeltje Kluitje, riet »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Het bleek overigens dit emo-bandje.
ik denk dat hij je wilde versieren.
van god los, die jongen
@Djoeke, nee dat kan het niet geweest zijn, hij had een emo-vriendinnetje (met skinny, a-symmetrisch geverfd haar, en bovenal met drie gaten in d’r onderlip waar af en toe wat speeksel uit lekte).
De moraal van het verhaal? Sjaaltjes zijn (blijkbaar) niet alleen voor homoseksuelen, maar ook voor emo’s.
Elke emo is tenminste biseksueel. Niet elke jongen met ’n sjaaltje is uit de kast. Enter Shikari is gecommercialiseerde rotzooi.
Hij had vast een leuk karakter.
blugh dat shikari is echt vreselijk (mijn migraine gevoelige hersenen verschrompelen ervan)