Op de foto zie ik haar staan: meisje met twee helblonde vlechten en strikken erin, een brede fietsenrekjeslach en in haar armen een te grote poes. Ze draagt een jurkje, gebreid, met vrolijke randjes erin. Vol overgave blikt ze in de camera: kijk mij, hoe ik deze zware poes kan dragen! Poes doet heftige pogingen om zich uit haar greep te ontworstelen..
De foto is zwart-wit maar in gedachten vul ik de kleuren in. De strikken geel, het jurkje paars met geel werkje, de cyperse poes zwartgrijs en bruin gestreept met veel wit. Achter haar de witbloesemende perenboom. Aan de horizon duikt de zon langzaam roze onder. Het licht zet alles in een lieflijke gloed.
Het leven lacht haar toe.
« Waar (groot)moeder dit aan verdient?
Randstedeling »
« Waar (groot)moeder dit aan verdient? Randstedeling »
Communicatie
Foto met meisje
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hanneke de Jong of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Waar (groot)moeder dit aan verdient? Randstedeling »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ik hoop dat dat meisje Hanneke heet en dat het leven haar inderdaad heeft toegelachen….
Ze had een gelukkige jeugd en dat was bepaald rampzalig voor een schrijfster!
Ruilen?
Je jeugd kan ik niet van je overnemen, maar als je me erover vertelt, kan ik er wel een boek over schrijven.
Met die eeuwige jeugd van mij, moet je het schrijven van mijn boek maar overnemen als ik de PC niet meer kan zien;-))
Misschien zijn we tegen die tijd beide weer kind(s). 🙂
Leuke dialoog.