De verjaardagen verliepen volgens een vast stramien. Op die van mijn vader kwamen zijn vier broers op visite, alsmede de mannen van zijn drie zusters, met eentje leefde de familie toentertijd in onmin.
De familie van mijn moeder woonde te ver weg, buiten Brabant dus.
Een avond vol smakelijke anekdotes, gemoedelijke plaagstootjes en bulderende lachsalvo’s. Wij mochten de drankjes rondbrengen, daarna was het onze bedtijd…
Ome Janus kreeg zijn vaste borreltje, net een glaasje water. Ome Jan dronk graag een paar pilskes.
Ome Harry maakten we blij met een citroenjenever, zo dachten wij.
Pas jaren later hoorde ik dat hij die tegen heug en meug opdronk. Het verschil tussen ‘best lekker’ en ‘vaste prik’ bestond niet echt in onze familie.
« Verdwenen oliebol
Vrouwen horen in de keuken »
« Verdwenen oliebol Vrouwen horen in de keuken »
Communicatie, Cultuur, Familie
Proost!
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« Verdwenen oliebol Vrouwen horen in de keuken »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Lisette: durf er maar eens uit te breken! Wonderlijk dat mensen dat niet durven.
Je laatste zin is wat lastig. Het verschil, maar ik snap m ook niet.
@Lisette. Mooi hoe je zo’n familiepatroon omschrijft. Ben wel benieuwd naar wat de puntjes achter bedtijd suggereren.
@Berdien: de typefout is hersteld, sorry daarvoor. Ik bedoel te zeggen dat mijn oom wellicht ooit heeft gezegd dat hij die citroenjenever best wel lekker vond, maar dat het niet betekende dat hij het altijd (=vaste prik) wilde drinken. Is het zo duidelijker?
@Arjan: ik heb lang met deze zin zitten worstelen, dat kun je er uit opmaken. Ik twijfelde of ik ‘helaas’ moest toevogen, omdat dat we het natuurlijk jammer vonden dat we niet langer bij dat familie-spektakel mochten blijven. Ik dacht het gevoel nu via de puntjes uit te drukken, maar ze kunnen net zo goed weg, denk ik nu.
Je hebt de sfeer beeldend beschreven, alsof ik tussen ome Jan en Janus zit! Ik herinner me de verjaardagen bij ons thuis ook op soortgelijke manier. Mooie herinneringen zijn dat. (De ‘vaste prik’ kende ik niet in dit verband is dat Brabants?)
@Alice: dank en oef, dat weet ik niet, ik ga het nazoeken bij de dialectische uitdrukkingen!
Zullen we ooit wel tegen juist onze naasten open durven zijn? Sorry, dat roept dit stukje bij me op.
@Levja: geen excuses nodig hoor, mijn ome Harry is in zijn leven ook niet echt gelukkig geworden.
@Alice: ik heb het nagezocht, en de uitdrukking ‘vaste prik’ bestaat ook in het ABN, en betekent met vaste regelmaat. Helpt dat verder?