Door het donkere bos rijdt hij voort op zijn nobele paard, hij kwam hier vaker langs en het gevaar ligt altijd op de loer.
Hij is er niet bang voor maar voorzichtig is hij wel, nog een klein stukje te gaan en dan heeft hij het einde bereikt, dan is hij er weer veilig doorheen. Plots vliegt er een vuurbal vlak over zijn hoofd de geur van zwavel en verbrand haar dringt zijn neus binnen, van de schrik steigert zijn paard hij valt er bijna af, zijn hielen in de flank van het geschrokken beest zettend schiet hij vooruit, het bos achter zich latende kijkt hij met grote ogen nogmaals om, een vuurbal recht op hem af.
Hij schrikt wakker.


Recente reacties