“De ochtend dat ik je belde, of je zin had om met me op vakantie te gaan, heb ik het uitgemaakt. Hij heeft me allerlei dingen geflikt waardoor ik niet meer met hem verder kan en wil. En dat accepteert hij niet. Ik mocht de laatste maanden niks meer; als ik bijvoorbeeld boodschappen had gedaan en langer weg was geweest dan hij dacht kreeg ik thuis een flinke uitbrander en vaak zelfs een portie klappen.” Het laatste zegt ze met een wit gezicht en een gebogen hoofd. Ze schaamt zich er nog voor ook.
Marinde die op veel voorbereid was schrikt behoorlijk. Ze vraagt “maar waarom zou je hem moeten vertellen dat je op vakantie ging als het uit is?”
« Het verloren lijk(13)
Zonnewendeperikelen »
« Het verloren lijk(13) Zonnewendeperikelen »
Fictie
Twee vriendinnen (4)
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Miriam Dubbeldam Druijff of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Het verloren lijk(13) Zonnewendeperikelen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Miriam, al is het fictie het zou zo uit het leven gegrepen kunnen zijn❤️
Bedankt voor je compliment @Nancy ik ben wel blij dat het niet echt is trouwens lijkt me niet echt een pretje sowieso die vriend niet