De dove jongen staat midden in de menigte te moven op de dreun van gigantische bassen. De lichteffecten flitsen op zijn netvlies en laten continu nabeelden achter van bewegende mensen. Armen, hoofden, een blote borst of wit oplichtend gebit. Hij laat zich helemaal gaan in de trance van de muziek. Hij voelt waar het over gaat, is gelukkig en vrij. Zijn vrienden waken over hem.
Niemand praat, daar is geen ruimte voor. De grote hal is een krioelende kijkdoos vol klapperende trommelvliezen.
De dove jongen voelt de vibraties tot in zijn ballen, doet vol overgave zijn ogen dicht. Je kunt zien dat hij een man wordt op dat moment.
Ik zie hem als hij begint te huilen van oogverdovend geluk.
« Zelfbeschouwing
Knustelen »
« Zelfbeschouwing Knustelen »
Cultuur, Mensen
Oogverdovend
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Berdien Blaak of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
10 reacties
Reageren
« Zelfbeschouwing Knustelen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Silent disco. Prachtig.
Een heel mooi stukje, Berdien.
Dank je allebei. Volle maan, maar het verhaal ontroert me echt.
The Sound of Silence
@Berdien. Een mooi, gevoelig stukje over gevoel.
Middenin moet hier zijn midden in.
@Berdien, hoe mooi!
Pràchtig!
Adembenemend mooi, Berdien.
Berdien één woord: prachtig!
goed ingeleefd in de handicap vind ik