Serge was uit de broekzak van de solidaire samenleving gevallen. Hij vulde zijn dagen met het wegbrengen van lege wijnflessen, wijn drinken en televisie kijken. Op zaterdag ging hij naar de bakker, maar die was er nooit. Naar de kerk, volgens zijn buurvrouw.
Serge was een dichter totdat zijn brein met poëziepensioen wilde. Ook had hij een moestuin. Hij beschreef het tokken van zijn kippen en de sla waarmee de natuur op de kroppen kwam.
Toen zijn aderen voor het laatste procent dichtslibden deed hij een verwoede poging om nog één gedicht te schrijven. Een paar zinnen met een dronken metrum, meer niet. Huilend stond hij op, waarna hij slachtoffer werd van de eeuwige strijd tussen alcohol en het evenwicht.
« Infame trumpism
Dodelijk rokend »
« Infame trumpism Dodelijk rokend »
Fictie, Mensen
Serge
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Pr of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Infame trumpism Dodelijk rokend »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Wat een mooi verhaal van ellende om het jaar mee af te sluiten.Jaarwisselingshartje PR!
Mooi e triest verhaal, Pr.
Opmerking: in de eerste zin staat 1 keer ‘was’ teveel.
Bedankt beiden. En je had gelijk Nel. Ik heb het aangepast.
@Pr. triest maar mooi verhaal. <3
de laatste procent moet zijn het laatste procent.
Bedankt, Han. Ik heb het even opgezocht en procent is inderdaad een het-woord. Nu heb ik het nog nooit zo gehoord, maar we moeten correct blijven natuurlijk.
@Pr. Het is maar een detail. Ik zou voor ’toen zijn aderen volledig dichtslibden’ hebben gekozen. Dat klinkt wat natuurlijker, is mijn mening.