In de spiegel bewondert hij zijn megagrote biceps. Gladgestreken met olijfolie. Als een gorilla kromt hij zijn armen in de breedte, hangt wat voorover en gromt. Met zijn voeten stampt ie op de vloer. Eerst met links en dan met rechts. De korte broek zit afgemeten. Precies strak genoeg. Er moet uiteraard nog iets overblijven om tot de verbeelding spreken. Verhuld en toch zichtbaar.
Even kijken of de gekke bekken nog werken. Ja hoor. Grimassen van de neus tot achter de oren. Beneden hoort hij zijn vrouw roepen. Het is tijd om te gaan. Op naar zijn maten. Allemaal dunkjunks, net als hij. Nog eventjes peptalk in een kring, diep gebukt. Gelukkig heeft niemand knoflook gegeten. Startsignaal. De wedstrijd begint.
Leuk geschreven, Mien. Bovendien heb ik 10 jaar gebasketbald, dus herkenbaar. Alleen de megagrote biceps moest ik ontberen.
Mooi weergegeven @Mien. In sport, juist in sport schuilt veel narcisme.
@Levja. Dit beeld behoeft enige nuance. Voor veel (semi) topsporters (niet alle) zal dit zeker gelden maar miljoenen Nederlanders (jong en oud) beoefenen hun sport puur voor het plezier.
@Mien. Mooi sportief stukje!
In het eerste gedeelte (mooi beschreven scene) dacht dat ik naar een bodybuilder aan het kijken was. Waarschijnlijk door zijn broek?: ‘verhuld en toch zichtbaar’
Eigenlijk had ik Nieuw-Zeelandse rugbyspelers in mijn hoofd en was de titel Hunkjunks. Vanwege de bijzondere rituelen (dans en yellen).
Maar tijdens het schrijven ben ik daarvan afgestapt.
@Ewald: had inderdaad alles over één kam geschoren. Kan reactie niet meer weg borstelen, maar ik rectificeer bij deze.
Waarmee je miljoenen mensen weer recht hebt gedaan! @Levja.
@Ewald. En het is nog bij dezen ook. En weet, dat ik juist grote bewondering heb voor sporters. Profsporters en amateurs. Ze willen het beste uit zichzelf halen. maar vooral geniet ik van het/hun plezier, de passie.
@Levja, tegenwoordig wordt bij deze ook goed gerekend. Officieel is het inderdaad bij dezen.
tussen verbeelding en spreken zou te moeten staan. Goed stukje over de obsessie met het lichaam
Dan ruil ik bij deze de voorgaande ‘de’ in voor de ’te’.
Dankjewel José, had het niet gezien.