Hij loopt zo langzaam, dat hij in slaap zou kunnen vallen. Die vervloekte knie ook. Maar een mens moet naar buiten, anders verschimmelt hij.
Hij blijft staan. Wat is het toch een gedrocht, zo’n woonboot van houten latjes. Een drijvende sauna. Maar goed, daar gaat het nu niet om.
Dat raampje.
Lichtgroen met cirkels erin. Zo’n raampje uit de jaren zestig. Precies zo een als zij toen had.
Riekje.
Riekje met haar piepkleine balkon vol bloemen en wiet. Een balkon waar zij samen nooit kwamen. Ze waren niet bedoeld voor de buitenwereld, hij en zij. En voor elkaar ook niet, trouwens.
Je ziet geen snars door dit raampje. Het is volledig dichtgebouwd met wc-rollen.
Hij zucht. Terug naar zijn slakkengang.
« Voltreffer
Een echte boer »
« Voltreffer Een echte boer »
Cultuur, Fictie, Liefde, Mensen
Riekje
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Janine Geerling of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
10 reacties
Reageren
« Voltreffer Een echte boer »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Wat een mooie slakkengang langs ~memory lane ~
Dank, Levja!
Er ligt een grauwe deken over de herinneringen (en het heden!) van hp. Mooi beschreven, het raakt me.
Dank je, Alice! 🙂
Prachtig van sfeer, Janine.
Droevig ook.
Prachtig en ontroerend.
Dank jullie wel, Nel en Marlies!
Wat een mooie schrijfstijl heb je, Janine. Je zet met treffende zinnen een heel mooi sfeerbeeld neer.
Dank voor het mooie compliment, nyceway!
Riekje uit de sixties.