“Mam, jongens moeten altijd stoer zijn, toch??”
“Zeker weten,” antwoordde Johnny.
Marina wierp hem een vernietigende blik toe.
“Nee, hoor, Karsten. Het is best stoer als ze hun gevoelige kant laten zien. Waarom vraag je dat?” vroeg Marina.
“We hadden biologieles en we gingen iemands bloedgroep bepalen. De juf had zo een vingerpriktoestelletje mee. Je weet wel, zoals mensen met diabetes gebruiken voor hun zelfcontrole.”
Marina knikte bevestigend.
“Niemand wilde vrijwilliger zijn en toen werd er een naam getrokken … de mijne.”
Karsten kreeg kippenvel toen hij eraan terugdacht.
“En dan?”
“Je weet hoe bang ik ben voor naalden en voor bloed.”
Marina knikte opnieuw.
“Deed het pijn, schat?”
“Geen idee, mam. Net voor het lancet me prikte, viel ik flauw …”
« Pieter deel 1
Een zusje voor Edward »
« Pieter deel 1 Een zusje voor Edward »
Communicatie
Bang
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Els Ebraert of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Pieter deel 1 Een zusje voor Edward »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Ja, ik heb zelfs stoere mannen zien flauwvallen bij bloedafname.
ja, klopt, Levja 🙂
Zuster Els,
Tja ook ik ben eens flauwgevallen na een bloedafname. Je had ze in de kroeg moeten horen….
🙂