Wat een week! Door de onderscheiding voor zijn werk op het gebied van retrovirale middelen stond de telefoon al dagen continu roodgloeiend. Kranten, televisie, zelfs De wereld draait door wilde hem. Hem!
Toch maakte het telefoontje van zijn oude rector de meeste indruk. Of hij, als oud-leerling, niet zou willen komen spreken over zijn werk. Om de jeugd te motiveren voor de wetenschap.
Eindelijk! Eindelijk kon hij dan ook dat boek voor eens en voor altijd sluiten. Want ondanks alle successen, en dat waren er inmiddels, al zei hij het zelf, toch wel veel, zaten sommige dingen hem tot de dag van vandaag nog steeds dwars. Maar nu kon hij eindelijk laten zien dat hij geen stomme loser meer was.
Onderdeel van een drieluik (elk deel uiteraard ook los leesbaar).
Aardige start, en nou de rest!
Chris
de plek des onheils blijft lokken!