maar als je moet
laat vooral geen briefjes achter
geen loze woorden op papier
want elke keer dat je dat doet
kwijnt in mij iets ten einde
zeg wel nog waar je wonen gaat
dat ik die straat, die stad, dat land
ook mijden kan laat dan vooral
al wat aan twijfel overbleef
onuitgesproken blijven
verscheur de verzen
die ik schreef met wat nog rest
al het leed dat in de volksmond
liefde heet, ruim de kamers in
je hoofd van afgedaan en uitgedoofd
de ongeleste drang naar meer illusies
dan ik dragen kan, laat elke aangegane
fusie zich ontbinden tot lijkengas
verbrand wat blijft en strooi de as
in alle winden, beloof me dit
maar vooraleer, verdwijn me niet.


Beste Gijs van Sing van Trijn van Lam, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie