Het kleine kreng liep helemaal alleen over de galerij. ‘Kom dan, Kenny. Kom hier lief klein hondje. Ik heb een lekker koekje voor je’. Tot mijn verbazing kwam het hondje naar me toe.
Snel schoof ik het beest in mijn boodschappentas en trapte een paar keer hard tegen het ding. Met een hoge gil was het gebeurd. Hoe simpel zaken af en toe kunnen zijn. Het lot was mij gunstig gezind, zoveel besefte ik. Eenmaal beneden koerste ik richting de afvalcontainer. Pasje voor de scanner, deurtje open en hond erin. Klaar, zo ging Kenny heen.
Terwijl ik naar het café liep, fantaseerde ik over hoe ik de buurvrouw zou helpen met zoeken. En over de manier waarop ze mij bedankt.
Heerlijk pervers! Eén van de beste 120woorden die ik hier gelezen heb. 2 hartjes.
Oh, dat kan niet. Dan geeft U zichzelf er een namens Ik.
Met hoogachting,
Rob.
Dankjewel voor jouw reactie, Rob. Ik denk overigens wel dat het onbeleefd is om mezelf een hartje te geven :).