Onbeperkt limonade, stond er op het kaartje wat met een key-koord aan haar hals hing. En ze zou het krijgen ook. Ongehinderd en onbepaald stond het driftige tienermeisje te schreeuwen dat ze dorst had. Haar wijsvinger duwend op de borst van de arme medewerker van het speelpaleis. En weer wijzend op haar kaartje. Onbeperkt toch zeker, ja, geheel onbeperkt.
De kraan ging open. De slang ging aan. Er kwam een vrachtwagen voorrijden met een tank vol. Maar nog steeds te beperkt. Zwemmend en naar adem happend, badderden 300 kinderen plots in een zee van oranje suikergif. Nog was het niet genoeg. De sprinklers sprongen open en de brandweer kwam. En tot in eeuwigheid dronk het kind haar mierzoete, onbeperkte limonade.
« Wie leest mij?
Macho-Mees »
« Wie leest mij? Macho-Mees »
Fictie
Genoeg
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Lijmstok of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Wie leest mij? Macho-Mees »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Leuk. Het leest als een sprookje, maar de boodschap heb ik ook begrepen.
Spareribs á volonté -literatuur.