Voor de generatie die opgroeide in de jaren zestig, waren de Amerikaanse rooms-katholieke broers John en Robert Kennedy een baken van idealisme, vitaliteit en huwelijkse trouw. Tot zij erachter kwamen dat tijdens dit presidentschap, via een achteringang van het Witte Huis, de hoeren in een haast onafgebroken stoet, af en aan werden gevoerd om de broers hun momenten van ontspanning te geven. En dan te bedenken dat Robert al elf kinderen bij zijn trouwe echtgenote had gemaakt. Ja, energieke jongens, die gebroeders Kennedy.
Zijn baken van licht is de dochter die zijn ex-vrouw hem gegeven heeft. Zijn dochter heeft het syndroom van Down. Zij is altijd vrolijk, zal nooit een hoer worden en heeft geen weet van de rooms-katholieke kerk.
« Zielig
Schipbreuk bij het Saint George rif »
« Zielig Schipbreuk bij het Saint George rif »
Column, Liefde, Maatschappij
Syndroom van Down
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Peter Mabelus of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
10 reacties
Reageren
« Zielig Schipbreuk bij het Saint George rif »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Peter? Wauw, je blaast me van mijn stoel. Tering. Kritisch: wiens dochter? Hoe geef je als ex-vrouw kinderen? Hartje.
@Mili. De held uit de laatste regels is zo maar iemand die waarachtig veel van zijn dochter houdt in een keiharde wereld met, om het voorzichtig uit te drukken, een dubbele moraal. Verder komen alle kinderen an sich op dezelfde manier op aarde. De verhouding tussen de vader en de moeder is in dat opzicht bijzaak. Bedankt voor je hartje.
Beste Peter,
Dat politici anders zijn dan zij zich voordoen, is noodzaak. Anders zouden er weinig policiti worden gekozen. Helaas is het zo dat geld macht is, en macht corrumpeert. Dat geldt voor meer mensen dan de Kennedy’s. Dat mag natuurlijk nooit overschaduwen wat zij als politici tot stand hebben gebracht, voor de V.S. en daarmee ook voor de wereld.
Iemand die probeert zijn vaderschap gestalte te geven, ondanks dat zijn kind een ‘Down’-kind is, vormt daarbij een diep contrast.
Met vriendelijke groet,
Chris
Ik ben met je eens dat de Kennedy’s aan de ene kant idealisten waren, martelaren zijn geworden, maar vooral idealisten waren.
De Kennedy’s zijn mijn helden. Ik heb hun boeken gelezen, ik heb hun graven bezocht. Respect
Ik heb geen kind met een syndroom van Down
Weer een kans voor Jello Biafra om op de Dead Kennedy’s te vitten.
@VmetdeVorK: Toffe woordspeling.
Tja soms heeft een mens twee kanten.
@Jessy. Ik begrijp niet wat je met jouw reactie wil zeggen.