Geen zin had ik in dat tripje met de school. Ook deze keer zou ik immers mijn eigen slag niet kunnen slaan. Als zij links zouden gaan, moest ik links. Zouden zij rechts gaan, ik ook. Altijd moest ik maar met de stroom mee.
Toen ze vertrokken, ben ik er stiekem tussenuit geglipt. Wat voor kwaad school erin? Ze zouden me heus niet missen. Trouwens, er dook er wel vaker eentje onder.
Tevreden met het feit dat ik me niet in hun netten heb laten strikken, dobber ik nu ontspannen rond. Als op een presenteerblaadje wordt me terloops een heerlijk menu voorgeschoteld: een wormpje, vechtend voor zijn leven. Het leven is goed, denk ik likkebaardend en gretig hap ik toe.
@Irma, wat een ontzettend charmant en ook geestig verhaaltje.
O, dank je wel, Mili! Leuk om te horen!
Ik moest het twee keer lezen voor ik het doorhad. Knap gedaan.
Dank je wel, Hekate. Dan is mijn poging je op het verkeerde been te zetten helemaal gelukt!
Presenteerblaadje zou ik hebben gekozen. Presenteerschaaltje bestaat ook, maar niet zoals gebruikt in een zegswijze zoals hier.
Je hebt gelijk @Anoniem. Ik pas het aan!
mooi Irma!