“Al die mosterd komt me mijn neusgaten uit.”
“Je hoeft toch niet overal mosterd op te doen?”
“Alles wordt geserveerd met mosterd. Het wordt me steeds voorgeschoteld. Er is geen ontkomen meer aan.”
“Dan laat je het gewoon aan je voorbij gaan. Je hoeft toch niet alles tot je te nemen?”
“Het is een obsessie geworden. Ik droom er zelfs van en dan word ik badend in de mosterd wakker.”
“Hoor je nu wat je zegt?”
“Zo ernstig is het nu met me gesteld. Ik ben rijp voor de psychiater. Doet me denken aan die mop van die man die naar een zielenknijper wordt gestuurd door zijn kinderen.”
“Ja, en?”
“Ik kan het woord niet meer over mijn lippen krijgen.”

Voor de liefhebbers hier de mop!
Een man komt bij de psychiater: “Ik moet van mijn kinderen naar u toe. Ze denken namelijk dat ik gek ben omdat ik van katoenen sokken hou.” “Wel,” antwoordt de psychiater, “ik hou ook veel van katoenen sokken.” “Prachtig!” roept de man, “Hoe heeft u ze het liefst? Met mosterd of met olie en azijn?”
@Levja jouw stukje bevat eigenlijk stof voor twee verhalen.
Het slot is eigenlijk niet te begrijpen zonder jouw toelichting en past m.i. niet helemaal bij het thema overdaad (waarin je mooi de mosterd als symbool van overvloed, maar ook als symbool voor zinloze toevoeging hanteert)
De mop van de psychiater zou dan kunnen worden uitgewerkt als een aparte dialoog.
Doe met mijn commentaar wat je wilt. Misschien heb ik helemaal ongelijk.
@Nel Ik wilde er in eerste instantie ook twee verhalen van maken. Maar ik laat het hierbij. Ik had die dag helemaal genoeg van het woord mosterd. En ook van dialogen. Beter tot tien geteld en het stukje nooit ingezonden.
Een hartje voor je vasthoudendheid. 😉
Je bent een goed en lief mens @Nel. Dat respecteer en waardeer ik zeer. Momenteel veel aan mijn hoofd. Juist dan helpt schrijven. Maar … Plaatsen is dan een verhaal apart. Vaak beter maar niet doen.
Zo erg is het stukje echt niet, Levja. Het is echt wel goed geschreven. Maar de clou is in deze vorm inderdaad niet te begrijpen.
Ik denk dat je nu echt te streng voor jezelf bent. Ik las het met plezier. De mop zag ik als toegift 🙂