‘Nou, eh, proost dan maar.’
‘Proost.’
‘Bitterballetje, iemand?’
‘Lekker.’
‘Au, ehm, oef, het is nog wel heet, zeg. Hebben jullie ook mosterd?’
‘Momentje.’
‘Wat een mooi huis hebben jullie.’
‘Dank je.’
‘Poeh, ik ben wel een beetje nerveus hoor.’
‘Jullie hebben nog niet zoveel ervaring?’
‘Dit is de eerste keer.’
‘Met vreemden is het natuurlijk altijd anders. Maar dat maakt het juist zo leuk.’
‘Ja … eh, ja.’
‘Sorry, de mosterd is op.’
‘We vonden jullie eh, advertentie er trouwens echt uitspringen. Fijn dat jullie er een ander woord voor gebruikten.’
‘Nou, “spelletjes spelen” vonden we zo banaal. En “scrabble” omschrijft het toch prima. Zullen we dan maar beginnen?’
‘Nu?!’
‘Alles ligt op tafel. Zitten jullie liever naast, of tegenover elkaar?


Heerlijk stukje, omdat je als lezer heel subtiel op het verkeerde been wordt gezet. Het wordt misschien nóg mooier als pas in de allerlaatste zin blijkt dat het om een onschuldig potje scrabble gaat.
Dank je, Hay!
Uiteraard heb ik geprobeerd de clue voor het allerlaatst te bewaren 😉
Wilde alleen wel duidelijk maken dat het woord ‘scrabble’ in de advertentie stond… En het lukte me niet goed om dat allemaal in de laatste zin te stoppen. Maar het is wat mij betreft okay zo. 🙂
Heel geestig en suggestief stukje. 🙂
Dank, Nel! 🙂
Ik kreeg een beetje rode wangen bij het lezen. Dat was de bedoeling neem ik aan? 🙂 Leuk stukje.
Grappig trouwens, ik zie nu pas dat de categorie ‘fictie’ is gekozen. Just in case? 🙂
Haha, dank je, Valerie! Graag rode wangen! 😉
Ehm, het is fictie, ja, maar kan me wel goed voorstellen hoe zoiets eventueel zijn kan…:)