Job zit op de rand van het bed. Hij staart in een mij onbekende wereld en slaat hard, in een gestaag ritme, met beide vuisten op zijn knieën.
Ik ga zitten. ‘Dag Job,’ zeg ik.
Job slaat verder. Uit niets blijkt dat hij mijn komst heeft opgemerkt.
‘Ik krijg het vuur niet uit mijn hoofd,’ zegt hij. Hij stopt met slaan, maar zijn handen blijven tot vuisten gebald.
‘Ik weet het,’ zeg ik, al weet ik enkel dat ik bijna niets weet.
‘Ze hebben mijn horloge gestolen. Wil jij een nieuw kopen?’ vraagt Job.
‘Natuurlijk,’ zeg ik. Over de la vol kapotte horloges zwijg ik maar.
‘Ik kan het niet aan,’ zegt Job. ‘Je kunt maar beter gaan.’
Ik ga.
« De WiskundeWeerWolf
Ontmaskering »
« De WiskundeWeerWolf Ontmaskering »
Communicatie, Familie, Mensen
Ik kom en ik ga
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hay van den Munckhof of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
16 reacties
Reageren
« De WiskundeWeerWolf Ontmaskering »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Hay knap stukje, zonder iets echt te beschrijven zie en voel ik een hele wereld in mijn hoofd.
Dank je wel, G.J.
Mijn vorige stukje was heel wat luchtiger dan dit. Er bestaan nu eenmaal meer werelden en die zijn niet allemaal even mooi.
@Hay, beklemmend zeg! Mooi gedaan.
Triest om in jezelf opgesloten te zijn
Sterke scene Hay, er zit heel wat achter/onder.
Sterk en sprekend.
Veelzeggend in weinig woorden.
@Desirée
@José
@Inge
@Levja
Bedankt. Het is mooi om te zien dat een stukje het effect heeft dat je beoogde. Veel meer woorden hebben ook weinig zin, denk ik, want er is toch geen mens die precies weet wat zich in het hoofd van iemand als Job afspeelt en hoe hij zijn leven ervaart.
@unknownskin
Edit.
Ik sloeg je naam per ongeluk over. Even rechtzetten…
@Hay & iedereen. Ik bemoei gewoonlijk nooit met de ‘wedstrijd’ en hopelijk kan ik me na dit commentaar ook weer inhouden en is dit een eenmalig incident. MAAR, al is 6 hartjes niet weinig, dit stukje verdient meer, veel meer. Zelfs zonder wedstrijd had minstens een twintiger moeten zijn. Ik heb hem nu al zeker 5 keer gelezen om te ontdekken waar de magie van dit stukje zit, en elke keer worden de beelden in mijn hoofd sterker.
Ik kan er natuurlijk helemaal langs zitten, maar voor mij is dit stukje één van de uitschieters van dit jaar op 120W.
@G.J.
Natuurlijk voel ik me bijzonder vereerd door zo’n reactie, want ik hecht veel waarde aan je oordeel. Ik ga er zelf niet over klagen dat ik te weinig hartjes krijg. We zijn het er denk ik allemaal over eens dat het bij het weekthema vooral niet te veel over dat aantal hartjes moet gaan. Zelf vind ik de inhoudelijke feedback die ik op mijn stukjes krijg in elk geval veel belangrijker dan die hartjes.
De discussie over hoe je het ‘hartjessysteem’ aan zou kunnen passen hoort denk ik op het forum thuis. Als ik daar nog ideeën over krijg, zal ik die bij de jouwe voegen. Je hebt laatst al een zeer lezenswaardige voorzet gegeven. 😉
Eens met G.J.
Hay, schrijven kun je natuurlijk. In dit stukje vind ik dat je te veel dialooglabels gebruikt. Elk label maakt de schrijver zichtbaar en in dit geval is de ping-pong tussen de twee personages duidelijk. Krijg je ruimte om nog een paar van die prachtige zinnen toe te voegen.
<3 desondanks 😉
@Leonardo
Goede opmerking. Soms ben ik inderdaad te snel bang dat een zin zonder dialooglabel onduidelijk wordt.
@Hay, een erg goed verhaal en heel erg goed geschreven.
@Ineke
Dank je wel.