De oude dame wrijft over haar pijnlijke rug.
Ze wordt hier toch echt wel te oud voor.
Maar ze geniet zo als alles weer groeit en bloeit.
Ze staat er nu alleen voor, want vorig jaar deden ze het nog samen.
Lekker ploeteren in de aarde.
Een bakkie samen doen na het zware werk.
Ze kwamen hier nu al 10 tallen jaren.
Haar kinderen en kleinkinderen hielpen hun vaak mee.
Nu hebben ze het allemaal “zo drukâ€
Ze schud de gedachtes van haar af.
En gaat weer verder met het onkruid eruit te halen.
Ze geeft haar trots een grote slok water.
Glimlachend kijkt ze naar haar groenten en aardbeienplanten.
Straks dan kan ze weer lekker eten uit haar moestuin.
« Fietsbel
Heldendaad »
« Fietsbel Heldendaad »
Column
Oma's moestuin
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Nell van der Eijk of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Fietsbel Heldendaad »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
‘k Zie haar voor me.
Mooie beschrijving Nell. Goede details, dat zet de dame mooi neer.
In deze zin:
‘Ze staat er nu alleen voor, want vorig jaar deden ze het nog samen.’ vind ik ‘want’ niet kloppen.
Verder zou ik ’10 tallen’ schrijven als ’tientallen’ en ‘hielpen hun’ moet ‘hielpen hen’ zijn.