Mannen, wat kon ik de pest aan ze hebben. Vooral om hoe ze politiek bedreven of vette bonussen incasseerden. Hoe ze met hun haantjesgedrag elkaar de loef afstaken. Wanneer ze in een oorlog ook nog even de vrouwen van de vijand verkrachtten. Of als voetbalhooligans de sfeer en een binnenstad vernielden. Jaren grijzer en wijzer zie ik dat het niet zo zwart-wit is. Ik zag integere kerels en de politiek ingaan, hoorde het leed van oorlogsveteranen. En mijn brave broers zijn ook voetbalfan. Ik ben tegenwoordig een beetje jaloers op hen: ik wil een stem kunnen opzetten, die meters ver doorklinkt en niet ijl vervliegt. Beetje indruk maken als ik boos ben. Ik wil gehoord worden. Een schreeuw om aandacht?
« dode hoekspiegel
Grens overschrijden (de thuiskomst) »
« dode hoekspiegel Grens overschrijden (de thuiskomst) »
Column, Communicatie, Maatschappij, Mensen
gelijke rechten
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« dode hoekspiegel Grens overschrijden (de thuiskomst) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Lisette; ‘Ik zag integere kerels en de politiek ingaan.’ daar moet je even naar kijken.
De laatste regel zou ik zelf zonder vraagteken doen.
Verder een leuk stukje.
Ah, maar mannen kunnen niet oorverdovend gillen, of stiekem op iemands gevoel inwerken zonder dat die het merkt 😉 Leuk stukje!