In een land waar varkens in te krappe appartementen huizen, onder erbarmelijke omstandigheden vervoerd worden van hot naar haar, om vervolgens meer dood dan levend verdoofd te worden, zodat ze vooral pijnloos op ons bord mogen verschijnen als een sappig karbonaadje, een land waar, in schimmige hokken, kippen met half verrotte, vol zweren zittende poten, vet gemest met antibiotica, in luttele weken klaar voor de slacht worden gemaakt, om als veelzijdig stukje vlees op ons te bord mogen verschijnen, in dat land is besloten een protocol voor zeezoogdieren in problemen te ontwikkelen. Want dierenleed hoort achter de muren van de slachterijen, boerderijen en megastallen.
Wie op het idee gekomen is om nertsenfokkerijen te verbieden is me dan ook een raadsel.
Helemaal mee eens! Wij meten met twee maten.
Zie mijn reactie op dagtaak.org (Riel) http://dagtaak.org/2012/10/nie.....dwdd).html
@DeFrysk, scherp!
Opmerking:
– op ons bord mogen
Voor mogen zou te moeten staan
@ Ineke ‘Overal waar te voor staat is niet goed, behalve tevreden’ #Loesje 😉
Een heerlijke eerste zin die je bij de kladden vat en onverbiddelijk mee zuigt in een orgie van beelden – een betovering van de lezer die machteloos wordt ondergaan. De schrijver die dat voor elkaar krijgt heeft een gouden pen.