Ik trek mijn cowboypak aan. Mijn laarzen met sporen. Mijn riem met holster. Met daarin mijn geladen pistool.
Muziek van Ennio Morricone speelt door mijn hoofd. Ik ontwaar een visioen van Clint Eastwood met zijn mondharmonica.
Ik trek mijn wapen. Ik kijk stoer. Tevreden steek ik mijn pistool terug in de holster. Ik kijk in de spiegel en betrap mezelf op de gedachte dat het er allemaal goed uitziet. Nog een keer heel snel trekken. Dan ruim ik mijn cowboyspulletjes op. Ik trek mijn nette pak aan. Mamma heeft het ontbijt al klaar staan: havermout, een appel en een kopje zwarte koffie. Na het eten ga ik weg. Ik trek mijn das keurig recht. Ik ben tenslotte premier van Nederland.
« Staat
Overleven »
« Staat Overleven »
Column
Geladen Pistool
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Defrysk of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« Staat Overleven »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Oh wat een vreselijk treffend en beeldend stukje, humor!
Waarvoor dank;-)