De bomen zijn vrijwel kaal
terwijl wij fietsen
en de zon tussen de ranke takken knipoogt
Wachten wij op de jaargetijden
De herfst regent onze zorgen in diepe plassen
De winter bevriest mijn neus en tenen
In de lente groeit het nieuwe leven
Om in de zomer door ons leven te kruipen
Ik vind de herfst niet mooi
mompelt iets naast mij
Ik ben bang dat alles dood gaat
Daarom hou ik van de lente
omdat dan blijkt dat alles weer leeft
En dan ben ik jarig
Achter mij moppert ze
op haar koude handen
Zo fietsen wij
Dwars door de herfst heen.
Recente reacties