Regelmatig sloeg hij zijn handen voor zijn oren om zo alle geluiden buiten te sluiten.
De bedrijfsarts meende dat het een ‘burn-out’ was, zo’n moderne ziekte waar tegenwoordig het halve kantoor last van had.
Een gesprek met de huisarts, een vervanger, wees uit dat zijn verschijnselen eerder neigden naar een behoorlijke depressie.
‘Hoe kan dat nou?’ vroeg hij aan de vervanger, een broekje van amper dertig.
‘In de meeste gevallen,’ zei het broekje, ‘is het een optelsom van meerdere factoren.’
De ‘meerdere factoren’ lagen nu roerloos op de grond van het verzekeringskantoor, of hingen voorovergebogen over hun bureau. Het geërfde jachtgeweer van zijn vader rookte nog na in z’n handen.
Het overhalen had weinig moeite gekost. De voldoening was overweldigend.
« Eentje nog
Bij het toiletbezoek »
« Eentje nog Bij het toiletbezoek »
Communicatie, Fictie
Black-out
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Jolka of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Eentje nog Bij het toiletbezoek »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Dan was het wel een snelle scherpschutter, zo’n jachtgeweer moet vaak na elk schot herladen worden :pirate:
een echte Jolka, en dat in 120W
En zo is het gekomen….
Mooie samenvatting van waarschijnlijk een lang verhaal.
Had z’n vader nog geleefd, was het een heel ander verhaal geweest.
En twee dagen later is het opeens actueel.