“Verbinden is verbonden worden. Slechts met verbindingen kan verbonden worden maar durf ik te stellen dat we het een beetje…. verléérd zijn?” Ik kijk op; ontmoet zijn verzengende blik. Ik voel me betrapt. Snel vlucht ik mijn missaal weer in. “Waren wij reeds verbondenen, dan was het Paradijs een feit maar helaas!” Stilte. Als ik wéér opkijk, veegt hij net een klodder spuug uit zijn mondhoek. Nu zit er een vlek op zijn zwarte pak. ‘Niks onbevlekt ontvangen… gisteren nog..’ Rondom mij beginnen mensen onrustig heen en weer te schuiven. “Tenslotte: verbinden is sàmen…” Vanwaar ik zit zie ik het scharlaken rood op hoge toon naderen. Twee blauwe duivels grijpen hem vast en brengen hem buiten. Zijn gerechte oordeel kome.

Recente reacties