Wat is verslaving? Wanneer men van de ene verslaving is afgekickt, staat de andere gereed om het over te nemen.
Na de rookverslaving dient de eetverslaving zich aan of in elk geval de snoepverslaving. Enkele kilo’s later zet de sportverslaving in, die na allerlei blessures leidt tot verplichte rust waarin de tv-verslaving toeslaat.
Daarna stevent men regelrecht op een hartkwaal af, die weer bestreden moet worden met een medicijnverslaving. Vervolgens gaat men aan gezond-leven verslaving doen met groenten, beweging en water, veel water. De zoveelste verslaving.
Wacht eens even, dat heet geen verslaving meer. Dàt heet gewoonte. Wanneer noemt men een verslaving gewoonte en omgekeerd?
Ik denk, dat ‘verslaving’ slecht is. En ‘gewoonte’ goed als er geen ‘slecht’ voor staat.

Heel leuk geschreven; we zijn verslaafd aan verslaving.
Ik leid al die verslavingen.
Ik denk dat je gelijk hebt. Dus eigenlijk is verslaving een mening?
Eigenlijk is verslaving afhankelijkheid.
Fons: en als je daar alle (slechte) gewoontes ook nog eens bijtelt… Dank je voor het complimentje.
Butterfly: zolang het niet met ‘ij’ geschreven wordt…
Lousjekoesje: Als dat waar was, kwam je gemakkelijk van je verslaving af, lijkt me.
Frank: mee eens.
@Frank eigenlijk bestaat niet. In de meeste gevallen kan eigenlijk heel goed vervangen worden door feitelijk. En ja, verslaving is feitelijk afhankelijk zijn van …
Of oorspronkelijk.
Oorspronkelijk heeft een heel andere betekenis dan feitelijk.
Maar niet dan eigenlijk.
Het stuk begint met de vraag: “Wat is verslaving?”.
Een antwoord zie ik niet.
Oorspronkelijk heeft een andere betekenis dan eigenlijk
Feitelijk heeft ook een andere betekenis dan eigenlijk. Desalniettemin zijn de woorden soms inwisselbaar voor elkaar.
De eigenlijke bevolking van Afrika…
Eigenlijk betekent HBO Home Box Office…
De angst voor X is vaak erger dan de eigenlijke X…
De feitelijke bevolking van Afrika
De oorspronkelijke bevolking
Dat zijn twee heel verschillende zaken.
Wat HBO feitelijk betekent wordt pas duidelijk wanneer het in een context geplaatst wordt.
En nogmaals: zeg maar eens: “ik ben eigenlijk zwanger”. Zwanger ben je, of ben je niet. Dat ben je nooit “eigenlijk”.
Wat mij betreft verdwijnt eigenlijk dan ook uit het woordenboek.
Mensen denken dat ik gewoon heel dik ben, maar ik ben eigenlijk (werkelijk) zwanger.
Nee, geen goed voorbeeld. Je moet kunnen zeggen, zonder voorbeeld, of aanduiding, “ik ben eigenlijk zwanger”. Dat betekent niets. Je bent zwanger of je bent het niet.
Ik betwist overigens niet dat het woord eigenlijk bestaat. Het staat immers in het woordenboek. Mensen gebruiken het. Echter, feitelijk wordt het woord eigenlijk dikwijls onjuist gebruikt.