Vier uur. Winter. De schemering valt, na het doffe daglicht van een grijze ijzige hemel. Ik zit aan mijn tafel. Zij staat bij het raam bij de muur.
Zo beschrijft Henriëtte Roland Holst een door Romain Rolland weergegeven ogenblik van eenheidsgevoel – men noemt het ook wel een mystieke ervaring.
Of wat is een mystieke ervaring? Als de Witte Godin op bezoek komt, is dat een mystieke ervaring?
Meestal komt zij zonder fysieke gestalte, zij fluistert in, richt gedachten, geeft raad, zorgt dat je als in een koortsaanval in een paar minuten die 120 woorden schrijft.
Maar een enkele keer verschijnt zij in den lijve.
En staat bij het raam. Maar Rolland heeft het over zijn tafel. Ook een “zij”.
Recente reacties