Voor me in de rij stond een lange magere jongen. Twintig jaar geleden had hij zich zo kunnen laten afkeuren, nu stond hij hier vrijwillig. Ik was nieuwsgierig naar zijn verhaal. Was het er met de paplepel ingegoten, overgedragen van generatie op generatie. Ging hij alleen voor de spanning, of hoopte hij daar wat goeds te kunnen doen.
Thuis was ik uitgebreid ondervraagd over mijn motivatie. Bij de keuring nog een keer. Pas vanmorgen toen mijn zusje met betraande ogen afscheid nam was het me duidelijk geworden, ze was zo klein, zo kwetsbaar als ik ook was geweest.
Ik bekeek mezelf in het raam, het hoofd geschoren, de kisten, het groen, stoer en sterk, mij zouden ze niet meer pakken.
« Huisvaders bootcamp
Gedachten »
« Huisvaders bootcamp Gedachten »
Communicatie, Maatschappij, Mensen
Opkomen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« Huisvaders bootcamp Gedachten »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ook al zo goed geschreven! Ik hoop meer van je te lezen. Is er ook een twitteraccount?