Ik fantaseerde er al een tijdje over voor het zover was: Het jeugdbrevet halen voor schoolzwemmen. Ik droomde van het mooiste meisje van de klas, dat ik met haar mocht reddingzwemmen. Hoe ze mij zou vasthouden en hoe ik haar zou vasthouden.
Vol verwachting luisterde ik naar de indeling voor reddingzwemmen.
De zwemleraar ging voor ‘soort zoekt soort’ bij het afzwemmen. Goed gelukte exemplaren bij elkaar, de iets mindere bij elkaar en ten slotte de twee mislukte exemplaren, waar ik er een van was, bij elkaar.
Het zwaarste meisje van de klas en ik mochten elkaar reddingzwemmen.
We waren tot elkaar veroordeeld.
Ik schaamde me voor de ouders die toekeken, immers, ze wisten nu allemaal dat ik niets waard was.
🙂 de betere herinneringen. Treffend!