In het huurhuis waar ik woon (Canada) is roken verboden.
Mocht je roken en een huurhuis betrekken, zul je buiten moeten roken. Volstrekt normaal voor mijn woonomgeving.
Op momenten dat ik de hond uitlaat zie ik regelmatig mensen buiten roken, bij hun voordeur. Ik heb me er over verbaasd, maar je went er vlug aan.
Men rookt hier binnenhuis gewoon niet. Dat doet men niet. Buiten roken is hier een beleefdheidsvorm geworden. Roken doe je buiten, weer of geen weer.
Dus rokers die het verbod gek vinden, wen er maar vast aan. De dag dat je buiten staat te roken omdat binnenhuis roken ‘not done’ is komt echt wel.
Het begint met een verbod, maar uiteindelijk wordt het de norm.


Ik rookte eigenlijk alleen nog in mijn werkhoekje in mijn eigen huis en als ik alleen was. Maar van dat “not done’ begrijpen heel veel mensen echt niets (meer). Hier paft soms de familie gezellig door terwijl je een doodzieke patient verpleegt; het duurt nog even voordat iedereen de beleefdheidsvorm weer te pakken heeft.
Zo is dat, maar ik weet als voormalig ‘zware Vannelle’ roker, pakje per dag, hoe makkelijk je jezelf toestaat om er toch maar eentje op te steken.