Een aanname wordt aangenomen, omdat wij menen dat het de enige juiste aan te nemen aanname betreft. Ik neem niet langer aan. Niemand steekt zijn handen daadwerkelijk in het vuur. Voor niets niet. Een voldongen feit staat ook alleen. Rugdekking komt slechts van dat wat zich manifesteert als de schijnbare waarheid. Ik zeg schijnbaar. Varen op waarheden die een absolute vergankelijkheid in zich meedragen. Ik doe er niet meer aan mee.
‘We nemen aan.
Zonder te weten of hier waarheid schuilt. Zekerheid is wat wij willen. Zekerheid is wat wij nimmer zullen krijgen. De schijn er van blijkt ons te vervullen. Zoals liefde dat ook doet. Nemen we aan..’
Zou jij je handen voor mij in het vuur durven steken?
blind!
“Blessed are the blind, for they know not enough to ask why.”
Sterk, roept vragen op, zoals de “waarheid” dat altijd doet. Waarheid is de tegenhanger van absoluut, ieder kent zijn eigen waarheid, en toetst die tegen zijn ervaringen. Waarheid is deviant.
De waarheid als antoniem van absoluut.. En dat terwijl er zo velen (blind!) varen op dat wat wij als waarheid aanschouwen..
Is er een gemene deler van de waarheid?