Waar is de tijd gebleven? Van romantiek en de lach? De humor en de ontspanning? Van het zigeunermeisje met de traan en het lonken naar iedere man. Van het zonnetje in het veld … en Nikkele Nelis. Nee, de zwaarte moeten we in. Lijden is onze last, onze lust en leven geworden. De zwartgalligheid, de somberheid zegeviert. Het samen erover eens worden dat we het pertinent niet samen eens worden. Dat baart zorgen, geen voorspoed, geen mooie toekomst. Waar is de tijd gebleven? Dat we onbevangen aan het strand of zwembad een tulband maakten van onze handdoek en die op ons hoofd plaatsten. Arabiertje spelen of Sandokan, onbevangen, spelenderwijs. Naïef? Nee serieus. Kunnen we daar misschien een beetje naar terug. Namasté.
« Tranendal
Tranendal op TV »
« Tranendal Tranendal op TV »
Communicatie, Cultuur, Familie, Liefde, Maatschappij, Mensen, Natuur, Poëzie, Politiek
Handdoek (10): Als tulband
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mien of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Tranendal Tranendal op TV »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties